Büyük bir atletizm yarışmasında Tara ve Emek, bayrak takımlarının finale kalma olasılığını tahmin etmek için son performans kayıtlarını kullandılar. Veriler, birinci, ikinci ve üçüncü bayrak değişimlerinin sorunsuz gerçekleşmesi için 0.96, 0.82 ve 0.94 olasılıklarını gösteriyordu. Kayıtlar ayrıca dört koşucunun grup olarak hedef koşu sürelerine ulaşma olasılığının 0.90 olduğunu gösteriyordu. Tara ve Emek, bayrak değişimlerinin sonuçlarını birbirinden yaklaşık olarak bağımsız kabul ettiler ve modellerinde hedef süreye ulaşma olayını da bayrak değişimlerinden bağımsız kabul ettiler. Dört koşulun da gerçekleşme olasılığını 0.96 çarpı 0.82 çarpı 0.94 çarpı 0.90, yani yaklaşık 0.666 olarak tahmin ettiler. Ardından hangi etkenin en büyük iyileştirme fırsatını sunduğunu incelediler. İkinci bayrak değişimi, 0.82 ile en düşük başarı olasılığına sahipti. Antrenmanla bu değer 0.90'a yükselirken diğer olasılıklar değişmeden kalırsa model, genel başarı olasılığının yaklaşık 0.731 olacağını öngörüyordu. Tara, bağımsızlık varsayımlarının yaklaşık varsayımlar olduğunu belirtti, ancak karşılaştırma yine de açık bir zayıflığı ortaya koyuyordu. Takım, son antrenmanını ikinci bayrak değişimine ayırdı.