Emek ve Tara, rijit bir destek kirişine ihtiyaç duyan iki modülün üç boyutlu modelini incelediler. Koordinat birimi olarak metre kullanıldığında ilk bağlantı noktası A(1, 2, 1), ikincisi ise B(7, 8, 4) idi. Aralarındaki doğrudan bir kirişin uzunluğu sqrt((7 - 1)^2 + (8 - 2)^2 + (4 - 1)^2) = 9 metre olurdu ve bu, 10 metrelik sınırın içindeydi. Ancak ekipman merkez bölgeyi kaplıyor ve doğrudan yolu engelliyordu. Mühendisler iki olası geçiş noktasını onaylamıştı: C(1, 8, 4) ve D(7, 2, 4). Tara, C üzerinden geçen rotanın sqrt(45) ve 6 metre uzunluğunda kirişler gerektirdiğini ve toplam uzunluğun yaklaşık 12.71 metre olduğunu hesapladı. Emek, D üzerinden geçen rotanın da sqrt(45) ve 6 metre gerektirdiğini buldu. Daha sonra yapılan bir açıklık taraması, yalnızca D üzerinden geçen rotanın ekipmandan en az 1.5 metre uzakta kaldığını gösterdi. Bu tasarımı seçtiler ve her iki kiriş bölümü de güvenli bir şekilde yerine oturarak istasyon bağlantısını tamamladı.