Gün batımına yakın bir zamanda Emek ve Tara terk edilmiş bir dağ araştırma istasyonuna ulaştılar ve acil durum jeneratörünü yeniden çalıştırmaya çalıştılar. Kontrol paneli, çalışma verimliliğini (x^2 - 25)/(x^2 - 2x - 15) olarak gösteriyordu; burada x, ayarlanabilir bir yakıt akış ayarını temsil ediyordu. Tara payı (x - 5)(x + 5), paydayı ise (x - 5)(x + 3) olarak çarpanlarına ayırdı. Bu, ifadenin (x + 5)/(x + 3) biçimine sadeleştiğini gösterdi, ancak Emek başlangıçtaki paydanın x = 5 ve x = -3 değerlerinde sıfır olduğunu, dolayısıyla her iki değerin de tanım dışı kalmaya devam ettiğini belirtti. Jeneratörün en az 1.2 verimlilik değerine ihtiyacı vardı. Kullanılabilir pozitif ayarlar olan 7 ve 12'yi denediler. x = 7 için sadeleştirilmiş ifade 12/10 = 1.2 değerini verirken, x = 12 için 17/15, yani yaklaşık 1.13 değerini verdi. 7 gereksinimi karşıladığı ve tanım dışı olmadığı için bu ayarı seçtiler. Jeneratör çalıştı ve dağa karanlık çökmeden önce istasyonun her yanında ışıklar yanmaya başladı.




