Bir asteroit yakınındaki görev sırasında Emek ve Tara, dar bir gözlem bölgesinden geçecek bir sondayı fırlatmaya hazırlandılar. Uçuş bilgisayarı, olası fırlatma zamanlarının t^3 - 9t^2 + 14t + 24 = 0 polinom denklemini sağladığını gösteriyordu; burada t, şu ana göre saat cinsinden zamanı temsil ediyordu. Emek bir tam sayı değerini denedi ve t = 4'ün polinomu sıfır yaptığını buldu, bu yüzden (t - 4) çarpanını ayırdı. Geriye kalan ikinci dereceden ifade t^2 - 5t - 6 idi ve Tara bunu (t - 6)(t + 1) şeklinde çarpanlara ayırdı. Böylece üç aday zaman t = 4, t = 6 ve t = -1 oldu. -1'i reddettiler çünkü bir saat önce gerçekleşmiş bir zamanı temsil ediyordu. Görev verileri ayrıca 5 saat sonra asteroitin daha güvenli bir konuma döneceğini gösteriyordu, bu yüzden t = 4 çok erkendi. Böylece kullanılabilir tek çözüm t = 6 kaldı. Fırlatmayı altı saat sonrasına programladılar ve sonda gözlem bölgesinden güvenle geçerek asteroitin ayrıntılı görüntülerini gönderdi.




