Yörüngedeki bir araştırma istasyonunda Emek ve Tara, bir uydunun planlanan yolundan saptığını öğrendiler. Navigasyon sistemi, yalnızca uydunun hizalanma değeri sıfıra ulaştığında bir düzeltme sinyali gönderebiliyordu. Sistem, önlerindeki birkaç saat için bu değeri t^2 - 7t - 18 polinomuyla modelledi; burada t, şu andan itibaren geçen saat sayısını temsil ediyordu. Emek polinomu (t - 9)(t + 2) şeklinde çarpanlara ayırdı. Her çarpanı sıfıra eşitleyince iki olası zaman elde edildi: t = 9 ve t = -2. Tara, t = -2 değerinin iki saat önce gerçekleşmiş bir hizalanmayı temsil ettiğini, bu yüzden artık kullanılamayacağını açıkladı. t = 9 çözümü ise gelecekteki bir sonraki kullanılabilir hizalanmayı, yani dokuz saat sonrasını gösteriyordu. Sonuçlarını, 9'u başlangıçtaki polinomda yerine koyup 0 elde ederek kontrol ettiler. Emek sistemi o saatte sinyal gönderecek şekilde programladı. Dokuz saat sonra sinyal, tahmin edilen hizalanma sırasında uyduya ulaştı ve yönlendirme sistemi uyduyu başarıyla hedeflenen yörüngeye geri döndürdü.