Yüksek rakımlı bir gözlemevinde Emek ve Tara, uzak bir yıldızı takip etmek için dönen bir teleskop hazırladılar. Teleskobun görüş açısı A(t) = 30 sin(Ï€t/4) + 45 modeliyle gösteriliyordu; burada A derece cinsinden açıyı, t ise akşam 8:00'den sonra geçen saat sayısını temsil ediyordu. Tara genliğin 30 derece olduğunu belirledi, dolayısıyla teleskop 15 ile 75 derece arasında hareket ediyordu. Emek periyodun 8 saat olduğunu, yani aynı örüntünün her 8 saatte bir tekrarlandığını belirledi. Yıldız, teleskop ilk kez 75 derecelik maksimum açısına ulaştığında görünür hâle gelecekti. Sinüs fonksiyonu, girdisi Ï€/2 olduğunda maksimum değerine ulaştığı için Ï€t/4 = Ï€/2 denklemini çözdüler ve t = 2 elde ettiler. Grafiği kontrol ederek açının 45 dereceden başladığını, 2 saat sonra 75 dereceye yükseldiğini ve 4 saat sonra yeniden 45 dereceye döndüğünü doğruladılar. Gerekli yönelimin akşam 10:00'da gerçekleşeceğini bilen Emek ve Tara, cihazları hazırladılar ve yıldızı tam doğru anda gözlemlemeye başladılar.