Yüksek rakımlı bir gözlemevinde Emek ve Tara, bir ötegezegen yıldızının önünden geçerken onu ölçmeye hazırlandılar. Sekiz saatlik gözlem süresi boyunca yıldızın ufkun üzerindeki görünen açısı A(t) = 25 sin(Ï€t/4) + 45 modeliyle gösteriliyordu; burada t, akşam 8:00'den sonra geçen saat sayısını temsil ediyordu. En net ölçüm, yıldız 57.5 derecede olduğunda yapılacaktı. A(t) = 57.5 olarak ayarlanınca sin(Ï€t/4) = 0.5 elde edildi. Tara sinüs ilişkisini kullanarak ilk döngü içinde iki çözüm buldu: t = 2/3 ve t = 10/3 saat. Bunlar akşam 8:40 ve 11:20'ye karşılık geliyordu. Ancak yakındaki bir sırt görüş alanının bir bölümünü engellediği için teleskop akşam 10:00'dan önce 60 derecenin altındaki açılarda çalışamıyordu. Bu nedenle ilk çözüm denklemi sağlasa da kullanılamazdı. Emek, daha sonraki zamanın kısıtlama sona erdikten sonra gerçekleştiğini kontrol etti. Gözlemi akşam 11:20'ye planladılar, teleskobu hizaladılar ve ötegezegenin geçişini başarıyla kaydettiler.
